وهابيت از منظر عقل و شرع {وهابیت8}

سجستاني در کتاب المصاحف، باب اختلاف مصاحف الصحابه از ايو بکر بن ابي داود نقل مي کند که گفت: اينکه مي گوئيم مصحف(قرآن) فلاني و فلاني، از باب اختلاف در خط يا بجهت زياده و نقصان است، در قرآن عمر درباره سوره حمد چنين آمده است: «صراط من انعمت عليهم و غير الضالين». سپس روايتي از دو نفر بنام عبد الرحمن اسود وعلفسه نقل مي کند که گفته اند: ما پشت سر عمر نماز مي خوانديم که اين آيات از سوره حمد را اينگونه تلاوت مي کرد.

ودر مصحف ابي بن کعب آيه 24 سوره نساء : «فماستمتعتم به منهن الي اجل مسمي» وآيه 226 بقره : «للذين يقسمون من نسائهم- بجاي - للذين يؤلون من نسائهم» آمده است. و درباره آيه : 158 بقره بجاي فلاجناح عليع ان يطوف بهما» آمده است«ان يطول بهما». ودرسوره عصرآمده است «والعصر ان الانسان لفي خسروانه فيه الي آخر الدهر الل الذين آمنوا....

آنچه مشاهده کرديد اندکي است از اعترافات نويسندگان و بزرگان صاحب نام اهل سنت بر تحريف قرآن ، آنانکه شيعه را بجهت وجود احاديثي ضعيف در لابلاي کتب روائي وي را به اعتقاد به تحريف قرآن متهم مي کنند. آيا اين است امانتداري وانصاف در مناظره و مباحثات علمي؟

وثائق خطيرة جداً : اعترافات أحد علماء أهل السنة بالتحريف الصريح لكتاب الله الكريم.